Vüqar Əhməd Aydın Qaradağlı haqqında şeir yazdı

Aydın səs

 
 İlahiydi aydın səsi,
 Cəzb edərdi hər bir kəsi.
 Uca Rəbbin səs töfhəsi,
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Sehrlərdi bu səs bizi,
 Obamızı, elimizi.
 Ovsunlardı qəlbimizi.
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Gül təkindi xoş avazı,
 Balaları güllü yazı.
 Dahi olub Xan babası,
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Səsi əzan sədasıydı,
 “Humayun”un nəvasıydı.
 Vətən-ömür mənasıydı,
Qaradağlı Aydın idi,
Səsi həzin, aydın idi.
 Güneydə də sevilərdi,
Qəlbdə həsrət- Vətən dərdi.
 Hamını doğma bilərdi,
 Qaradağlı Aydın idi,
Səsi həzin, aydın idi.
 Bu səs necə ulu idi,
 Nağıllarla dolu idi.
Haqq-ədalət yolu idi,
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Yaşamağa artdı həvəs,
 Ilk dəfəydi radiodan- eşidildi nəğməli səs,
 Qaradağlı Aydın idi,
Səsi həzin, aydın idi.
 Iki qızı, bir oğulu,
Şirin-şəkər üç noğulu Bitdi həyatın nağılı.
 Qaradağlı Aydın idi,
Səsi həzin, aydın idi.
 Səsi qızıl, cəvahirdi,
 Sənətində o, mahirdi.
 O yazardı, o şairdi.
Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Ürəkləri o dağladı,
 Ölümünə el ağladı.
 Ağı deyən dil ağladı,
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Əlli yaşda köçdü- getdi,
 Xalqı üçün nələr etdi.
Soyuq qışda ömür bitdi,
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Əhər,Şuşa soyu,kökü,
 Ürəyiydi Xızı, Bakı.
 Qəlb yoxuymuş qəlbi təki,
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
Cabbarlının “Ana” şeiri,
Möcüzədir səsin sehri.
 O sevdirdi bizə şeiri,
 Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Səksən beşdir bu gün yaşı,
Nəvəsi –Aydın adaşı.
 Səsi –bir xalqın yaddaşı,
Qaradağlı Aydın idi,
 Səsi həzin, aydın idi.
 Qürurluymuş, Vüqarlıymış,
Qarabağlı. həm Dağlıymış.
Türk dünyasına bağlıymış.
 Səsi həzin, aydın idi.
 Qaradağlı Aydın idi

.19.08.2014