Peşman olmuş hisslər...

Günel Novruzlu

                      
                                      Bir  yarpaq  kimi  əsərsən,
                                     Elə   hey  kövrələrsən,
                                     Urəkdən  ah  çəkərsən …
                                     Sızlayan qəlbinin dərinliyində
                                     Düşünərsən, fikirləşərsən.
                                     Olub keçənləri bir də anarsan,
                                     Ötən xatirələrlə təkcə qalarsan…
                                     Titrək dodaqlarınla pıçıldayarsan  :
                                     Görəsən, nə  idi  mənim  gunahım?
                                     Niyə  bele  yazmış  mənə
                                     Qismeti  Qibləgahım ?..
                                     Sual verməyə başlarsan belə
                                     Bəlaya  çevrilən  bir səhvə  görə,
                                     Sarsılan  bir arzu  nisgilin olar
                                     Ən  incə, ən  ülvi  hisslərin  solar…
                                     Olub keçənləri unutmaq istəsən  belə,
                                     Kimsə bir gün yada salar onları yenə .
                                     Ötüb kecənləri bir də ananda,
                                     Qacmaq istəyərsən özündən onda.
                                     Amma heç alınmaz özündən qaçmaq,
                                     Vicdan üsyanından kənarda qalmaq.
                                     Götür – qoy edərsən etdiklərini,                   
                                     Nəhayət  anlarsan səhvliklərini.
                                     Amma bu anlama çox-çox gec olar,
                                     Artıq həyatının mənası solar.                                   
                                     Xatırlayıb ötənləri için-için yanarsan,
                                     Peşman olmuş hislərinlə yenə təkcə qalarsan…