İtirmək qorxusu

Günel Novruzlu

 İtirmək deyilən bir hiss varmıs. Bilirsənmi?  Mən onu bu gün öyrəndim... Düzü heç bilməzdim, bu hissin bu qədər açısı, peşmanlığı, sağalmayan yarası olarmış… Bəli, sən demə, yanımızda ikən bəzən fərqinə belə varmadığımız bir insanı bir gün  itirmək qorxusu da varmış... Eh, bu dünyada anlamdığımız çox şey var əslində. Özümüzə belə etiraf edə bilməyəcək sirrlərimiz  var bu həyatda... Zaman  ötür, sənə dəyər verən bir insan gedir. Sənə qalansa yalnız göz yaşları, bir də UCA TANRIya  yalvarışlar olur…
Təkcə onun getməyi pis təsir etmir sənə. Ən çox onun niyə getməyi incidir səni. Axı, sən onun üçün çox dəyərli olmusan. Bəzən onu heç xəbər almasan da, varlığını belə duymasan da, o insan heç vaxt laqeyd olmayıb sənə ...
Bu suallarla düşünürsən : “Niyə axı ?!”,  ”Nə səbəbə ?!”... Cavab tapa bilmirsən.., bəzən də tapırsan, onda da çox gec olur ... Bəzən hirsin, bəzən nifrətin, bəzən də səhvini etiraf etmək qorxun saxlayır səni... Zamanla öyrəşirsən, alışırsan hər şeyə... Həyatının ən böyük səhvini anlayırsan. Başa düşürsən, sənə dəyər verənlərin belə bir gün səni tərk edə biləcəklərini... Dərs alırsan həyatdan, bu dərs  biganə qalmamağı, dəyərsiz  davranmamağı öyrədir sənə...
Dəyər ver,  dəyər ver ki, sonda dəyərsizləşməyəsən, tərk edilməyəsən!
Elə yaşa ki,  bir kimsəyə görə İTİRMƏK QORXUSU yaşamayasan!..