"Qəribə adam" Əbülfəz Elçibəy

Dəyərli Rüstəm Behrudinin Azərbaycan milli-azadlıq hərəkatının lideri Əbülfəz Elçibəyə yazdığı "Qəribə adam" şerini təqdim edirik:

Bu qəribə adamdı

Oxşamır yox heç kimə;

Əli, saçı, gözləri,

Dil açıb danışanda,

Dilində çiçək açan

Dəli-dəli sözləri-

Nə qəribə adamdı.

Nə qəribə adamdı-

Deyirəm yer fırlanır,

Pıçıldayır astadan:

Yurd yerində binəmiz

Yox olub çadır-çadır.

Yəqin mənim göz yaşım

Axıb yeri fırladır.

Nə qəribə adamdı-

Deyirəm, külək əsir,

Yaxın dur bu ocağa,

Gəl, qoruyaq bu odu

Pıçıldayır astadan

-Bu əsən külək deyil,

Yurd boyunca dolaşan

Xətainin ruhudur.

Bu adam nə qəribə,

nə qəribə adamdı.

Nə qəribə adamdı;

Dərdinə bax, ay Allah!

niyə, niyə babası

Astiyaq min il əvvəl

Vaxtında öldürməyib

Xəyanətkar harpağı?..

Dərdinə bax, ay Allah!

Hansı uzaq dağdasa 

Susuzluqdan saralıb

cır armudun yarpağı...

Nə qəribə adamdı

Dərdinə bax, ay Allah!

Nə qəribə adamdı

dedim:

Sənin bəd günün 

dedi: o gün ki,

özümə tələ quran.

Gülsüz qalan Gülüstan,

Svaş, Şuşa, Çaldıran

Birmi, üçmü, ya beşmi?

Dedim: qardaş neyləyək?

Bizimki bunsuz keçmir.

Dedim: sənin oxşarın

Bir ləçəkdir nə vaxtsa,

Solmayan bir çiçəkdə.

Dedim: ən gözəl günün?

Dedi ki, gələcəkdə.

Bu adam nə qəribə,

nə qəribə adamdı.

Dedim: arzu, istəyin?!

Bir ah çəkdi dərindən:

Təzə-təzə doğulan

Qurd ağızlı körpələr

Görək nə vaxt bu yurdu

Tanrı kimi görk edər?!

Bu adam nə qəribə,

Nə qəribə adamdı!

Nə qədər adamdı

Bu adamın sevinci,

Bu adamın dərdi də

Tamam özgə biçimdə

Bu qəribə adamdı

Mənə elə gəlir ki,

Bu adam ölən günü

Özü qazıb qəbrini

Basdıracaq özünü

Ürəyinin içində