Eşqlə, məhəbbət

Məcnun nə, Leyli nə?–dedilər ki, onlar Eşqə, məhəbbətlə divanədirlər.Məhəbbət arada qalmış, Eşq həsrətə qalxmış, eşq məhəbbəti divanə salmış. İki sevənlər biri – birindən uzaqda qalmış.
Məhəbbət nə dəyər, nə də ki, qiymətdir. Onun dəyər–qiymətini sevənlər bilər. Məcnunlar, Kərəmlər, Sə`nanlar bilər. Sevgini deyənlər bilər, bir də sevgini bilənlər bilər. Məcnunlar, Kərəmlər, Sə`nanlar bilər...
Məhəbbət yenə də sevgisin deyər, ruhumuz səmalarda eşqlə bir də birləşsin deyər...

İkili pıçıltı

Məni “ mənlə “, sənə dedilər. Səni “ sənlə “, mənə dedilər. Deyənlər bizi, biri – birimizdən dedilər.Deyənlərə baxdıq, heç sevdamıza baxmadıq. Arada olan deyənlərə baxdıq. Deyənlər arada qaldı biz biri – birimizdən uzaqda qaldıq. İstəklərimiz aradayikən, özümüzlə özümüz uzaqda qaldıq. Daha deyənləri görmədik, biri – birimizdən uzaqlığı gördük. Məni səndən, səni məndən “ daha uzaqlaşdılar “ – dedilər. O sevgi ilə, məhəbbət uzaqlaşmadı həsrətə döndü, aramızda qaldı. Məni səndən, Səni məndən, bizə - bizdən, bizi – bizdən deyənlər, mövzu edənlər arada qaldı...

Vahid  Rzayev