Surəti:Azərbaycan Respublikası Qaçqınların və Məcburi Köçkünlərin işləri üzrə  

Dövlət Komitəsinin Sədri Əli Həsənova

Surəti:Azərbaycan Respublikası Əmək və Əhalinin Sosial

 Müdafiəsi naziri Səlim Müslümova

Füzuli rayonu, Qacar kəndində qeydiyyatda olan,

Faktiki Suraxanı rayonu, Hövsan qəsəbəsi, O.Şabanov küçəsi,

311-saylı Delfin uşaq bağçasında müvəqqəti yaşayan Əhmədov Orucəli Məhəmmədəli oğlu tərəfindən

                                                                                                                    

                               Ərizə                                                       

Sizi, yaxınlarınızı və xalqımızı yeni il münasibəti ilə səmimi qəlbdən təbrik edir və işlərinizdə yeni-yeni uğurlar arzulayıram. Mən Əhmədov Orucəli Məhəmmədəli oğlu 09.02.1969-cu ildə Füzuli rayonunda anadan olmuşam. Ailəliyəm. Hal-hazırda Hövsan qəsəbəsində yuxarıda qeyd olunan ünvanda həyat yoldaşımla birlikdə yaşayıram.

 Belə ki, 1991-ci ildə Füzuli rayonunda hərbi xidmətə çağrılmışam.O, vaxtı Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Nazirliyi və ölkədə hərbi nizam-intizam demək olar ki, yox vəziyyətdə idi.

     

 1994-cü ilin yanvarın 19-da düşmən tərəfindən atılan Minamiot silahının qəlpəsi ilə ağır yaralanmışam. Həmin zərbə nəticəsində sağ baş nahiyəm ciddi zədələnmişdir. Sağ gözümü tamamıilə itirmişəm. Səs tellərim tamamilə sıradan çıxmışdı. Başımın sağ hissəsində yarıq  formalaşdı. Hal-hazlrda bədənimin müxtəlif hissələrində qəlpə yaraları vardır. Bu səbəbdən səhhətimdə tez-tez narahatçılıqlar yaranır. Daimi müalicələr alıram. Hal-hazırda 1-ci qrup əliləm. 

 Qeyd etdiyim kimi hal-hazırda Suraxanı rayonu, Hövsan qəsəbəsi, O.Şabanov küç.,311-saylı Delfin uşaq bağçasında müvəqqəti məskunlaşmışıq.Yaşadığımız yerin şəraiti demək olar ki, bərbad vəziyyətdədir. Xəstə, 1-ci qrup əlil üçün belə bir şəraitdə yaşamaq mənim və ailəm üçün çox ağırdır. Mən vətənə sadiq olaraq, öz vətəndaşlıq borcumu vicdanla yerinə yetirmişəm. 4 il könüllü olaraq var gücümlə vətənim Azərbaycana xidmət göstərmişəm. Gözümü qurban vermişəm. Bu yolda canımdan da keçməyə hazır idim. Biz əlillər artıq fəaliyyət qabiliyyətimizi itirmişik. Ailəmizi işləyərək təmin etmək gücündə deyilik. Köməyi yalnız Allahdan və Dövlətimizdən umuruq. Özümüzdən asılı olmayaraq Dövlətimizdən daimi qayğı gözləyirik. Amma hərdən mənə elə gəlir ki, artıq yaddan çıxmışıq. Müraciət etməsək köməklik görmürük. Birinci qrup Qarabağ əlili olaraq mənim özümün evim hələ də yoxdur.                                                    

 Cənab Ali Baş Komandan! Xahiş edirəm müraciətimi nəzərə alıb, evlə təmin olmağım barədə müvafiq göstəriş verəsiniz!