Qanunda təyinatını saxlamaq şərtilə özəlləşdirilən mədəniyyət sahələri arasında "Araz” kinoteatrının da  adı olsa da,  faktiki olaraq  başqa  profil üzrə fəliyyət göstərir.

Dövlət Statistika Komitəsinin 2015-ci ildəki kinoteatrlara gedənlərin sayı ilə bağlı hesabatında  Azərbaycanda 28 kinozalı olan 10 kinoteatr fəaliyyət göstərdiyi və paytaxtda 26 kinozalı olan səkkiz dövlət və özəl kinoteatrının olduğu qeyd olunurdu.

Maraqlıdır ki, Dövlət Statistika Komitəsinin dövlət kinoteatrlarının sayı barədə olan bu  statistikada göstərilən nəticələr hazırda ölkədə "Nizami” kinoteatrından başqa, bütün kinoteatrlar ya öz profili üzrə fəaliyyət göstərməsi ilə özəlləşib, ya da ki hazırda başqa profillə insanlara  xidmət göstərir. 2017-ci ilin statistikasına əsasən isə Bakıda 22, ölkə üzrə isə 120 kinoteatr olduğu bildirilir.

Mədəniyyət Nazirliyinin mətbuat xidmətinin rəhbəri İntiqam Hümbətov isə nazirliyin tərkibində yeganə "Nizami” kinoteatrı fəaliyyət göstərdiyini "Savalan” kinoteatrı "Şuşa” kinoteatrının balansına, "Şəfəq” kinoteatrı isə "Pantomim” teatrına verildiyini bildirdi.

Əmlak Məsələləri üzrə Dövlət Komitəsinin mətbuat xidmətinin rəhbəri Qulu Xəlilov bəzi kinoteatrların ölkə başçısının 2006-cı il 23 avqust tarixli sərəncamına əsasən özəlləşdirildiyini bildirdi:

"Mən incəsənət adamıyam. Kino mənim bir hissəmdir. Əgər biz insanların kinoteatra həvəsini və marağını görsəydik, buranı elə kinoteatr kimi də işlədərdik”- deyir Binəqədi rayonunda  yerləşən əvvəllər "İnqilab” kinoteatrı olmuş indi "Kafe Ləzzət” adıyla fəaliyyət göstərən məkanın direktoru Nəriman dayı.

"Bu bina kinoteatr binası olanda biz müəyyən məktəblərə pulsuz bilet göndərirdik ki, müəllimələr, valideynlər uşaqları kinoteatra gətirsin. Mən həmin dövrdə kinoteatrda direktor vəzifəsini icra edirdim. Həmin dövrdə də qayda var idi ki, hər bir müəllim şagirdlərini kinoteatra aparmalıydı.  Bizim müşahidə etdiyimiz həmin müəllimlərin bizə "çalışın kinonun vaxtı bir qədər tez qurtarsın. Sıxılırıq” deməkləri idi.  Onlar sadəcə məktəb direktoruna hesabat üçün bura gəlirdilər. Gəldiklərini bildirən sənədə imza atıb gedirdilər .Valideynlər də belə idi. Heç kimin marağı yox idi kinoteatra”.

Nəriman dayı bu müəssisənin kimin tərəfindən  özəlləşdirildiyini deməsə də, bu barədə məlum sərəncam veriləndən sonra özəlləşdiridiyini əlavə etdi.

Burada qeyri-adi heç nə yoxdur. Əgər mən bu obyekti işlədib tabeliyimdəki içşilərə çörəkpulu verirəmsə, bunun nəyi qəbahətdir? Məsələn "Dostluq” kinoteatrı bağlanılıb. Hazırda  nə öz profili, nə də ki başqa profili üzrə fəaliyyət göstərmir. O məkanı başqa cür işlədib insanlara daha çox faydalı olmaq olar.

"Mən bu günki gündə istehsal olunan müasir filmləri bəyənmirəm. Çünki mən bir peşəkaram. Həmin filmlər gənclərin, uşaqların, ümumiyyətlə, cəmiyyətin kino zövqünü korlamağa xidmət edir.  Siz də mənimlə razılaşarsınız ki,  sovet illərində çəkilən filmlərlə müqayisədə indiki filmlər acınacaqlıdır. Rejissorlarımız istəsə belə, eyni səviyyədə  film alındıra bilmir. Bu gün insanlarımızın kino hesab eləyib pul xərclədiyi  kinoları aktyorları  qəbul etmirəm.

Ümumiyyətlə, Azərbaycanda kino sahəsinin inkişafına ehtiyac var. Bizi dünyanı tanıması üçün xaricdən filmlər almalıyıq. Buna isə büdcə çatmır. Belə olduğu halda yerimizdə addımlayacağıq”.

Ərazi sakinlərindən rəylər aldıq. Nigar Səfərova dedi ki, indi müasir texnologiyalarla təchiz olunmuş kinoteatrlarımız var:

Özəlləşib başqa profil üzrə işləyən kinoteatrların sahibkarları müəyyən mənfəət üçün bunu edirlər. Dərinliyə gedəndə hazırda fəaliyyətdə olan kinoteatrların da mənfəəti büdcədir. Yəni mənim üçün fərqi yoxdur. Kim necə istəyir, elə də işlədir”.

Elçin Mehrablı isə kinoteatrların teatrların xalqn mədəni irsi olduğu bildirərək, ölkədə onların sayının artırılmasının vacibliyini vurğuladı:

"Amma bir məqamı da qeyd edək ki, bu gün insanları daha çox məişət həyatı maraqlandırır. Yəni çayxana, mebel salonu, restoran, kafe və s. Kinoteatrlar çoxalsa da, reklamı çox böyük olmalıdır ki,  həmin yerlərə insanlar getsin. Əks halda boşluq olacaq”.