Yenipress.az xəbər verir ki, bunu rusiyalı politoloq Sergey Markedonov deyib.

"Ümumiyyətlə, siyasətçinin haqqı ilə xalqın haqqının ziddiyyəti Ermənistan və ya Azərbaycan dövlət xadimlərinin xətti deyil. O, bütün tarixə nüfuz edir. Amerika qoşunlarının Vyetnama, İraqa, Yuqoslaviyaya müdaxiləsi başlamazdan əvvəl Amerika xalqından soruşuldumu? Rusiya hərbi əməliyyata başlamazdan əvvəl Ukraynada referendum olubmu? İkinci Qarabağ müharibəsi isə Azərbaycan vətəndaşlarının ictimai əməyi nəticəsində başlamadı! Çexlər 1938-ci ildə, almanlar isə 1945-ci ildə Sudet ərazisini sakitcə tərk etməyə hazır idilərmi? Fransız sütunları Əlcəzairi tərk edərkən nə qədər emosional reaksiya verdilər? Suallar əsasən ritorikdir. Əgər təbliğat diskursundan kənara çıxsanız, onlara cavablar sadə deyil. Üstəlik, bu cavablar çox ağrılı və çox vaxt xoşagəlməzdir.

Paşinyandan başqa heç kim fəal şəkildə xalqın fikrinə istinad etməyib. Bəs nə üçün Paşinyan iki ildən bir qədər çox keçəndən sonra, 2020-ci il noyabrın 10-da referendum və hətta parlamentdə səsvermə olmadan Qarabağda hərbi əməliyyatların dayandırılmasına dair Üçtərəfli Bəyanatın altına imza atdı? Çox güman ki, o, bir çox həmyerlisindən fərqli olaraq, vəziyyətə bələd idi. Bəli, bir çox məqamı gizlədirdi, amma erməni cəmiyyətini nikbin mesajlarla qidalandırdı. Əslində o, real vəziyyəti küçədəki adi insandan yaxşı başa düşürdü”, - o bildirib.

Markedonov qeyd edib ki, dünyanın bütün ölkələrində siyasətçilər tez-tez xalqın adından çıxış edir, onlara müraciət edirlər:

"Amma hiylə ondan ibarətdir ki, onların xalqlarından başqa, başqa dövlətlər, onların liderləri, başqa resursları (logistik və diplomatik) olan başqa xalqlar da var. Və buna görə də nəticədə populyar deyil, siyasi-könüllü qərarlar alınır.  Bir vaxtlar hiyləgər, amma ağıllı Kissincer ritorik sual verərək ironiya ilə çıxış etmişdi: "Avropa ilə danışmaq üçün kimə zəng etməliyəm?” Bunu təfsir edərək, başqa bir ifadə ilə verək: "Bəs siz insanlarla hansı nömrə ilə danışa bilərsiniz?”.